هیچ کس مرا نمی فهمد

صدا کن مرا صدای تو خوب است

هیچ کس مرا نمی فهمد حتی خودم

صدا کن مرا صدای تو خوب است

حالم اصلا خوب نیست

هیچ کس مرا نمی فهمد اما یقین دارم که "او" می فهمد

در حال لبریز شدنم هیچ کس مرا نمی فهمد

من سال هاست که غصه دارم هیچ کس مرا نمی فهمد

من سال هاست که از دست بشر به تنگ آمده ام

دلم میگیرد

دلم می خواهد بروم

هیچ کس مرا نمی فهمد

صدا کن مرا صدای تو خوب است

دلم می خواهد فرار کنم

به جایی دور تر از دور

که دست بنی بشری به من نرسد

آه که چقدر زندگی سخت است و ماندن سخت تر

مرو ای دوست .........!

مرو ای دوست...........!

 مرو از دست من ای یار!

که منم زنده به بوی تو

 به گل روی تو

مرو ای دوست!

 مرو ای دوست! بنشین با من و دل

بنشین تا برسم مگر به شب موی تو

تو نباشی چه امیدی به دل خسته من

تو که خاموشی

 بی تو به شام و سحر

 چه کنم با غم تو؟

چه کنم با دل تنها ؟

چه کنم با غم دل؟

چه کنم با این غم؟

 دل من! ای دل من!

بنشین تا بنشانی نفسی آتش دل

بنشین تا برسم مگر به شب موی تو

چه کنم با غم تو ؟!

چه کنم با دل تنها که نشد باور من

تو و ویرانی................

خاموشی........

کوهم اگر......

 چه کنم با غم تو؟

چه کنم با دل تنها؟

چه کنم با غم دل؟

چه کنم با این غم؟

دل من! ای دل من!

۱.همه عمر برندارم سر از این خمار مستی

که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

تو نه مثل آفتابی که که حضور و غیبت افتد

دگران روند و آیند و  تو همچنان که هستی

تو اگه پرنده باشی چشای من آسمونه

راز پر کشیدنت رو کسی جز من نمی دونه

واسه من سخته که بی تو بنویسم مشق پرواز

با صدای ساز خسته تر کنم گلوی آواز

من و تو گرچه اسیریم حیفه از غصه بمیریم

بیا تا آخر دنیا بشینیم و پر نگیریم

جای پر زدن زمین نیست توی قلب آسمونه

قصه مرگ و جدایی تو کتابا جا می مونه

نگو عمرمون تموم شد نگو دیگه همدمی نیست

بیا فردا رو بسازیم اینکه فرصت کمی نیست

اشک پاکتو نگه دار واسه غسل تن پرواز

زنده کن صدای سازو که رسیده وقت آواز

۲.واسه هر کی دل من تنگ میشه

 تا می فهمه دلش از سنگ میشه

 دوستی از رو زمین پاک شده

مردی و مردونگی خاک شده

دیگه بسه دیگه بسه انتظار

ابر رحمت به سر دنیا ببار

شب تار شب تار شب تار

آسمون خورشید و بردار و بیار

چقدر متاسفم که امسال نتوانستم در مراسم سالگردتان شرکت کنم.چقدر از مدت ها پیش خوشحالی می کردم که مامان و زهرا را میبینم اما مجبور شدم همان روز به شهری سفر کنم که حالا برای همیشه از آن شهر زده شده ام

هرکسی کو دورماند از اصل خویش

 بازجوید روزگار وصل خویش

اما من بعد از بیست و چند سال از اصلم زده شدم

۳.از کجا باید شروع کرد قصه عشق و دوباره

 تا همه بغضای عالم سر عاشقی نباره

با زمین خیلی غریبم با هوای تو صمیمی

دیده بودمت هزار بار توی رویای قدیمی

به نگاه چشم گریون یه فرشته رو زمینی

چشامو به روت بندم تا که اشکامو نبینی

با تو فریاد یه عمرو می کشم تا اوج باور

دلای آبی همیشه می مونن بی یار و یاور

غربت آرزوهامون دل طاقتو شکونده

 نگو تو شهر حقیقت واسه ما جایی نمونده

نگو دیره واسه گفتن سهمم از دنیا همینه

 که تو تنهایی شبهام کسی اشکامو نبینه

پ.ن۱:از قبلا ها هم از آلبوم برکت اصفهانی خیلی خوشم می آمد.این بار که داشتتم پهم ست می نوشتم هم گوش می کردم خیلی عالی شد که اینها را هم نوشتم.

پ.ن۲:لطفا با آهنگ بخوانید

پیامبر اعظم (ص):یوم غدیر خم افضل اعیاد امتی.

 روز غدير خم برترين عيدهاى امت من است و آن روزى است كه خداوند بزرگ دستور داد; آن روز برادرم على بن ابى طالب را به عنوان پرچمدار (و فرمانده) امتم منصوب كنم، تا بعد از من مردم توسط او هدايت‏شوند، و آن روزى است كه خداوند در آن روز دين را تكميل و نعمت را بر امت من تمام كرد و اسلام را به عنوان دين براى آنان پسنديد.

سلام آقا

خیلی وقت است دیگر برایتان نامه ننوشته بودم می خواستم بگویم من هنوز مستم از آن آیه های سوره یوسف

می خواستم بگویم که هنوز رعشه بر اندامم می اندازد پیراهن یوسف می خواستم بگویم آقا نفهمیدم اندکی واضح تر

آقا ببخشید ما را شما را بخدا ببخشید ما را

و ببخشید این کمترینی را حتی یک لحظه برای شما زندگی نکرد نفس نکشید ازخود گذشتگی نکرد

هیچ هیچ هیچ کار نکرد

آقا می خواهم از این به بعد در انتظارتان باشم

اما در انتظارتان بدوم نمی خواهم به انتظارتان بنشینم می خواهم به انتظارتان بر خیزم و حرکت کنم

برای آنچه شما می پذیرید

یاریم کنید آقا این کمترین کمترینان منتظرتان را

دست آخر اینکه

شاید این جمعه بیایید شاید

عشق محمد بس است و آل محمد

پ.ن:این روزها بعلت سرماخوردگی شدید نتوانستم عید مبعث را تبریک بگویم

پ.ن۲:خیلی دلم می خواست این شعر را در یکی از معابر شهرم ببینم

سلام بابا ضابط عزیزم!

این روز ها دلم بدجوری هوای زهرا خانم و امیر حسین را کرده است.دلم می خواست کاش باز هم مامان ضابط قم بود و می رفتم پیشش حال و هوایی تازه می کردم.

دلم دوباره این روزها از همه دنیا گرفته و شوق دیدار دوباره تان باز هم در دلم جان گرفته است.بابا خیلی وقت است سری به این دختر حرف گوش نکن حقیرتان نمی زنید.

به من می گویند امسال دیگر مثل سال های قبل ماه رجب کار های مستحبی نمی کنی راست می گویند بابا اما دلم را به حرف حافظ خوش می کنم گاهی

در دل دوست به هر حیله رهی باید کرد

طاعت از دست نیاید گنهی باید کرد

یادش بخیر دوسال پیش ماه رجب مشهد زیارت رجبیه توفیق شده بود و بیش از ده روز هر شب پیش مامان ضابط بودم خیلی از دانشجوها مرا به مامان ضابط نشان می دادند و می گفتند:دختر شماست؟چقدر با شما شباهت دارد!

هییییییی!

بابا یک سوال دارم بین من و شما چند سال فاصله است؟

یک سال؟دوسال؟ده سال؟چقدر؟

دیدید بابا! چند وقت پیش آیت الله العظمی بهجت از بین ما رفتند. خیلی بهشان غبطه خوردم نه بخاطر دریای کمالاتشان بلکه بخاطر اینکه زودتر به دیدار ربشان رفتند و من در سیل جمعیت داغدار ایشان حس خوشحالی می کردم برایشان و حس می کردم ایشان هم خوشحال اند که به اصل خویش پیوسته اند.

آن موقع نشد برایشان پستی بروم اما یاد شعر زیبای حافظ از لسان مبارک حضرت حجت الاسلام فاطمی نیا می افتم که براستی دل آدمی را می سوزاند:

رندان تشنه لب را آبی نمی دهد کس

گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت

حرف دیگر اینکه بابا ممنون از اینکه دعا کردید تا دوست صمیمی و قدیمی تان آقای احمدی نژاد دوباره رئیس جمهور شود.

دیدید دعایتان اثر داشت.

برای من هم دعا کنید بابا برای من و خانواده ام.

این هم آخرین شعر:

///

شعر یادم نیامد بابا این عکس و شعر را می گذارم